Interview met Donna Jansen – winnares wheelchair dames enkel Rotterdam Open 2017

 In Nieuws

Donna Jansen
Leeftijd: 19 jaar
Nationaliteit: Nederlandse

De 19-jarige Donna Jansen raakte voorafgaand aan de Rotterdam Open geblesseerd, waardoor ze de dagen voor haar eerste wedstrijd in Rotterdam rust heeft gehouden.  “Ik moest en zou hier gewoon gaan tennissen. Het bewegen ging niet echt lekker en het slaan ook niet, maar het was gelukkig goed genoeg! ” Donna pakte op de Rotterdam Open haar eerste ITF Future-toernooizege in de dames enkel wheelchair.

Als klein meisje heeft Donna altijd getennist. Het lastige aan de overstap naar het rolstoeltennis was de mentale stap die genomen moet worden om haar beperking te accepteren. “Ik ben geboren met wat ik heb, maar het heeft te maken met progressie. Het gaat uiteindelijk steeds slechter. Ik heb verschillende operaties gehad, die allemaal niet hebben geholpen. Op een gegeven moment gaat het lopen minder en moet je steeds meer gebruik maken van je rolstoel. Mentaal is dat de grootste stap die je moet nemen. Je zit dan in de put, maar het belangrijkste is dan om te denken dat je niet gelijk anders bent. Mensen om je heen zien je ook niet als anders, maar het is vooral de stap die je voor jezelf moet zetten. Dat het allemaal slechter gaat worden, kun je niet veranderen. Je moet de knop omzetten en het accepteren. Maar dat is wel lastig en dat kost tijd.” 

Het lastige aan rolstoeltennis is het contrast met de bewegelijkheid die je als valide tennisser in het spel hebt en die ik ook heb ervaren. “Doordat ik gewoon getennist heb, ben ik gewend dat ik op het moment dat er een bal naar mij toe komt, ik gewoon uit kan stappen. Je stapt gewoon opzij en slaat die bal. Maar als nu de bal naar mij toe komt en ik beweeg niet, dan kan ik er niks mee. In mijn hoofd wil ik nog wachten op de bal en dan stap ik op zij. Het punt bij rolstoeltennis is dat je in beweging moet blijven! Als de ballen in de hoeken geslagen worden en jij gaat stilstaan, dan kan jij nooit bij die ballen. Het tennissen was niet het probleem, het enige verschil is dat je wat lager zit ten opzichte van het net, maar ik kon gewoon tennissen. Met het altijd in beweging blijven heb ik nog steeds wel wat moeite.”

In november 2015 ging Donna voor het eerst een les rolstoeltennis volgen. Toen werkte ze nog bij je Jumbo achter de kassa. “De dag na de training heb ik mij gewoon ziek gemeld, omdat ik mij niet zag zitten achter de kassa en daar een pak melk zou moeten gaan optillen. Ik kwam mijn bed niet eens uit! Elke spier in mijn armen, schouders en zelfs mijn rug en mijn buik deden pijn. Alles wat je kan gebruiken, gebruik je! Mensen zien het nog niet echt als een sport, omdat het nog niet heel veel bekendheid heeft, maar het is wel echt een sport. Mensen moeten het eerst zelf een keer meemaken voordat ze hier een oordeel over kunnen geven. Het vergt gewoon veel van je lichaam.”

Pas in 2016 is Donna begonnen met nationale toernooien en in 2017 maakte ze de stap naar de internationale toernooien. De Rotterdam Open is pas haar zesde internationale toernooi! “Ik ben nu 10 maanden bezig met mijn privé-coach, de oud bondscoach van het rolstoeltennisteam. Ik boekte, mede dankzij de privé-trainingen, snel vooruitgang. Mijn coach heeft veel ervaring met rolstoeltennis.” Samen werden de doelen besproken op de eerste training, waarbij gelijk naar voren kwam dat Donna graag naar Tokyo wilde voor de Paralympische Spelen. Ik wist helemaal niet of het wel haalbaar was. Dat kon mijn coach beter inschatten. “Het plan was dan ook om dit jaar al internationale toernooien te gaan spelen, dus dat heb ik gedaan!”

Doordat Donna al haar hele leven de beperking had, belemmerde dit haar in het verleden met sporten. “Ik kon eigenlijk niet rennen. Ik probeerde het wel, maar dan ging ik onderuit en bleven mijn voeten in elkaar hangen. Ik had het voetenwerk niet dat een tennisser hoort te hebben. Daarnaast hield ik een driesetter nooit vol. Ik speelde gewoon voor de fun wat wedstrijdjes in de buurt. Het rolstoeltennis begon ook voor de fun, maar dat is een klein beetje uit de hand gelopen.” 

Na de middelbare school is Donna een rechtenstudie vanuit huis gaan volgen. “Sport en studie is voor mij eigenlijk niet te combineren. Ik ben heel erg veel aan het trainen en speel verschillende wedstrijden, dit jaar ook veel in het buitenland. Ik train in Hilversum en Almere. Voor mij komt dat neer op een reistijd van drie uur en dat vier keer per week! Dan houd ik nog één dag over en een weekend. Dat betekent dat ik één of twee dagen tijd heb voor mijn studie, maar dan gaat de studie niet zo snel als gemiddeld. Toch ga ik wel voor het diploma. Ik ben erg goed in droge stof leren, dat vind ik ook leuk. Ik ben helemaal niet van het doen als het om school gaat. Daarnaast riep ik als klein meisje al dat ik advocaat wilde worden.”

Donna stelt voor zichzelf korte- en lange termijn doelen. Verder dan de Paralympische Spelen in Tokyo durft ze nu niet te denken en dat duurt nog drie jaar. “Dit jaar is het mijn doel om de top 50 te halen, ik sta nu 61e. Dit zijn nog 11 plekjes en ik heb nog vier toernooien. Het moet haalbaar zijn! Verder gaan we het aankijken.”

“Mijn coach weet wat hij doet en ik heb een goede klik met hem. Zowel fysiek als mentaal, hij weet ook precies wat hij moet zeggen om mij op mijn gemak te laten voelen. En hopelijk in de toekomst ook om de stap te zetten om ook de moeilijke tegenstanders te gaan verslaan. Naast een coach heb je ook nog heel veel andere dingen nodig om verder te komen. Ten eerste mijn ouders. Mijn ouders steunen me heel veel en doen alles voor mij. Daarnaast leun ik veel op sponsoren, ik kan het allemaal niet zelf betalen.” Van haar ouders heeft Donna een auto gekregen. “Het is een automaatje en mijn rechter been is nog redelijk goed, dus ik kan wel gewoon autorijden. Ik ben heel blij dat ik deze van mijn ouders gekregen heb! Hierdoor kan ik ook zelf naar trainingen en naar toernooien, mijn ouders kunnen niet altijd mee.”

Voor nu heeft Donna genoeg sponsoren om alles te kunnen betalen. “Maar volgend jaar begint de zoektocht weer opnieuw!” Daarnaast wil ze ook meer internationale toernooien gaan spelen, waar ook meer kosten aan verbonden zitten. Ze is dus weer hard op zoek naar sponsoren die haar financieel kunnen ondersteunen. Op https://www.donnajansen.com/ houdt Donna haar fans en sponsoren op de hoogte van al haar wedstrijden en toernooien.

Recommended Posts

Leave a Comment